Stage in Spanje

Het is nu vier maanden geleden dat ik in Spanje was voor mijn stage. Ik heb daar een hele leuke tijd gehad en denk dan ook nog steeds met veel plezier terug aan mijn tijd daar!

Na aankomst op het vliegveld in Valencia, lag er nog een treinreis van een uur te wachten. Toen Joyce en ik aangekomen waren op het station in Gandia, werden we door Rosa opgehaald.

Zij heeft ons eerst naar het appartement gebracht waar we de sleutels kregen en een korte rondleiding door het huis. We waren natuurlijk erg benieuwd naar het asiel, dus zijn we vervolgens naar het asiel gereden. Nou daar kijk je je ogen uit, 600 honden die allemaal naar het hek toe komen rennen en je de oren van je hoofd blaffen omdat ze allemaal aandacht willen. Dat is wel wat anders dan in Nederland. Na een korte rondleiding en kennismaking met de werknemers zijn we terug naar het appartement gegaan.

Op maandag 13 juni ben ik begonnen in het asiel. De eerste week was het zo druk dat we ’s avonds vaak pas om 22.00 uur in het appartement waren en daarna aten en meteen gingen slapen om de volgende dag weer enigszins fris en fruitig aan de slag te gaan.
De voornaamste bezigheden waren het helpen van Rosa met de behandelingen van de honden, het wassen en trimmen van de honden en het op de foto zetten en het in kaart brengen van het karakter van de honden. Ik ben altijd erg geïnteresseerd geweest in diergeneeskunde en ik vond het daarom ook erg leuk en leerzaam om Rosa te helpen met de behandelingen. Daar heb ik veel van geleerd en veel praktijkervaring opgedaan.

Joyce heeft het in kaart brengen van het karakter van de honden grotendeels voor haar rekening genomen. De honden die geobserveerd zijn, zijn terug te vinden op de site. Het is leuk om te zien dat een aantal van de honden waarvan wij verhaaltjes gemaakt hebben al geadopteerd zijn!

Ook zijn we een aantal keer met de honden naar de speelweide geweest. Dit was altijd erg leuk voor ons en de honden. Lekker kliederen met water of rondrennen achter stenen aan of een speeltje. Doordat er echter te weinig vrijwilligers zijn en doordat de medewerkers geen tijd hebben om met de honden naar buiten te gaan, komt elke kennel hooguit één keer per drie weken naar de speelweide, maar vaak is dit nog minder.

Na vier weken was het alweer tijd om te gaan en ’s ochtends vroeg op 9 juli ging ik met 4 honden op weg naar het vliegveld van Alicante. Daar aangekomen moesten we de honden en mijzelf inchecken, wat nog even spannend was, want ze vond Mac te groot voor in de ‘handtas’.

Uiteindelijk was alles goedgekeurd en konden we de honden afgeven bij de speciale bagage. Er was niet veel tijd meer over, dus heb ik afscheid genomen en ben ik meteen met Mac door de douane gegaan en naar de gate. Daar moest hij in zijn tas, wat hij niet heel erg leuk vond. Hij is de hele vlucht verder braaf geweest en na de landing mocht hij er weer uit en vrolijk rondwandelen. Bij aankomst werden we opgehaald en was het overdragen van de honden het laatste van de stage. Op zo’n vliegveld heb je met een hond wel veel bekijks. Iedereen zegt wel wat over de hond of wil hem aaien e.d. Maar dat is ook wel weer leuk.

Al met al was het een heel avontuur dat ik zeker niet had willen missen!

Kelly de Haan.