Happy Ending 3674_Jazz

Hallo iedereen,

Jazz is nu bij ons sinds 14 maart en ze begint zich meer en meer thuis te voelen. Ze lijkt te snappen dat ze hier mag blijven. De eerste dagen van haar aankomst deed ze niets dan slapen, wat te begrijpen is van alle commotie die ze had meegemaakt in haar jonge leventje.

De eerste nachten was zeker een grote aanpassing voor haar, ze snapte helemaal niet dat we haar niet achterlieten maar 's ochtends gewoon terug beneden stonden. De eerste nachten waren dus ook voor ons min of meer slapeloze nachten.

De verlatingsangst die ze in het begin had heeft ze gelukkig onder controle, gelukkig was er onze teckel Rikkie die haar kon tonen dat er niets was om zich druk te maken.

De baasje keren altijd terug naar huis en dan krijgen we een dikke knuffel! Nu zijn we volop bezig met commando's leren en netjes buiten de behoeften doen.

Twee punten die nog niet helemaal vanzelf lopen helaas.

Het slapen gaan 's avonds is ondertussen zalig geworden; terwijl we onze tanden poetsen leggen Rikkie en Jazz zich al klaar in hun nestje dat we naast onze slaapkamerdeur geïnstalleerd hebben. Daar blijven ze dan ook heel de nacht liggen tot onze deur 's ochtens weer open gaat.

Een heel verschil met de eerste nachten! Ondertussen heeft ze al veel vriendjes gemaakt in het park om onze hoek en ook met Rikkie is ze al maatjes. Een minpuntje nog is dat ze soms wel dominant kan zijn naar onze teckel maar ook naar andere honden. Ze zal echter nooit agressief reageren maar naar ons gevoel kent ze haar grenzen nog niet. Naar kinderen toe is het nog even uitkijken. Deze kunnen haar met hun drukke bewegingen schrik aanjagen.

We maken dagelijks 2 wandelingen van een uur en 1 wandeling van een half uurtje en nu het beter weer wordt kunnen ze zicht gelukkig heel de dag lang uitleven in de tuin.

Wekelijks maken we een boswandeling van enkele uurtjes waarna ze voldaan in de zetel in slaap valt.

Kortom, het komt dus helemaal goed met haar en je ziet al meer twinkeltjes in haar ogen dat een paar weken geleden.

Opgeluchte en gelukkige groetjes uit Antwerpen van Jazz, Rikkie, Marianne en Tom!

Happy Ending 3581_Nora

Op 1 februari kwam ze dan, in een koud Nederland. en aan de koude temperaturen moest ze wel wennen. Nora was en is een rustige,lieve, zeer bescheiden en verlegen hond. In de kamer had ik een 5 tal briefjes met namen gelegd, ook die van Nora, met een snoepje erop.

Eerst snuffelde ze bij alle briefjes en daarna liep ze naar het briefje met Luna erop en at het snoepje met smaak op. Haar nieuwe naam werd dus Luna en ze luistert er goed naar.
Luna ziet slecht, daar ze blind is aan een oog. Piepbeesten zijn dan ook erg favoriet. Ze rent en racet dan door het huis en de tuin en je ziet haar genieten. Sinds kort gaat ze ook naar een speeluurtje voor honden op een afgezet terrein. Ook daar is speelgoed dat piept. Prachtig om te zien hoe hard ze kan rennen. Ook is ze mee geweest naar een paar dagen aan zee. Ik had een lange lijn van 10 meter bij me. Echter, ze week geen meter van mijn zijde, de dag erop liep ze wel voor me, echter ver weg is nog te eng. Ik moet echt werken aan haar conditie. Langzaam breid ik de wandelingen uit, en nu genieten we samen van een wandeling van 5 km.

Het allermooiste was dat ze mij, na een vakantie van 24 dagen, weer zag. Ze zag me aankomen, begon enorm te kwispelen, sprong tegen me op en begon daarna rondjes te rennen door het huis van de oppas. Daarna sprong ze weer tegen me op, ze was dolblij om me te zien. En dat was wederkerig.

Luna zie ik als een groot geschenk, ik geniet volop van haar en mijn twee katten vinden het prima dat ze in huis is. De jongste wandelt een stukje mee als we op pad gaan of wacht ons op. De oudste neemt de gelegenheid waar om in haar mand te gaan liggen als Luna er niet is. Luna staat dan onzeker te kijken wat ze moet doen. Ze is dan ook erg blij als de kat vanzelf vertrekt of als ik haar help. Haar grootste vriend is een chihuahua, de hond van mijn dochter. Samen spelen ze en slapen ze bij en op elkaar. Luna heeft ruim 61/2 jaar in een asiel gezeten, een paar mooie jaren in mijn huis is haar met volle liefde gegund.

Mijn grote wens is dat er een tijd komt dat ze los kan lopen.

Marianne Nicolaas.

Happy Ending 3674_Keith


Daar is onze Keith, en echt, hij is zo lief als hij er uit ziet!

Sinds eind januari is hij een lid van ons gezin.
We zagen hem op de site staan, en het was liefde op het eerste gezicht!
De eerste weken heeft hij wel even moeten wennen, maar het gaat nu super met hem!

Hij is speels, aanhankelijk en trouw, kortom, alles wat we in een hond zochten.

Onze complimenten aan het AINF en het opvanggezin, ze zetten zich echt in voor de honden!

Bedankt dat we Keith konden adopteren!

Happy Ending 3442 Eyes

Toen een van onze berner sennenhonden kwam te overlijden besloten we na
16 jaar alleen maar berners te hebben gehad, een asielhond erbij te nemen.
Zo kwam op 12 oktober 2012 Eyes (haar nieuwe naam is Dixie) bij ons wonen in het Limburgse Horn.
Ze is 5,5 jaar oud en zat al 4,5 jaar in het asiel te wachten op een thuis. Wij bereidden ons voor op een volwassen pup die nog helemaal opgevoed moet worden.
Maar vanaf dag 1 gaat het prima met haar, ze pastte zich heel snel aan aan ons huishouden met nog een hond en twee konijnen. Ze was gelijk zindelijk en ook het alleen laten tijdens het werk gaat goed. Met onze berner Senna samen ging het, na een beetje aftasten, ook goed.
Ze was de eerste weken wel bang voor van allerlei dingen zoals het bushokje, maar zodra ze in de gaten had dat Senna niet reageerde, vond zij het ook niet meer eng.
Ook in vreemde mensen heeft ze niet zondermeer vertrouwen, in andere honden wel. Maar dat komt allemaal nog wel. Ze neemt veel over van onze rustige berner, van haar heeft ze al veel geleerd.
Wandelen vindt ze fantastisch! Samen met de hond van mijn tante, Lady, welke geadopteerd is uit een ander asiel, wandelen we elke week.
Ook in Lady heeft ze echt een maatje gevonden, met haar kan ze heerlijk wild spelen, voor onze berner is dat te druk.
Wij beleven elke dag veel plezier aan Dixie en het feit dat we haar zo'n fijn thuis kunnen geven geeft enorm veel voldoening.
Ze heeft er lang op moeten wachten maar ze heeft eindelijk een lekker warm plekje gevonden bij ons.

Vriendelijke groeten uit Horn van Guido en Peggy

Happy Ending 3211_Abby


Na onverwacht verlies van onze hond, kwamen we tot rust tijdens en korte vakantie.

We waren net terug van een weekje weg en keken direct op internet, op zoek naar een nieuwe hond.
Het is ons te stil zonder een leuke hond die je onvoorwaardelijk komt begroeten en je bezighoudt, vooral de wandelingen, maar in het bijzonder een middag in de polder.
Al binnen een half uurtje zaten we te kijken naar Abby, ze was snel aan een nieuw baasje toe vanwege de omstandigheden.

Na wat overleg besloten we een bericht te sturen naar AINF.

Daarna ging het heel snel en konden we Abby in onze tuin zien rondlopen.In Spanje werd ze PEQUE [kleintje] genoemd.

Wij hebben haar de naam Abby laten houden, het is een mooie en bijzondere naam.

We zijn nu een hele tijd verder en willen haar voor geen goud kwijt. Abby is heel erg oplettend en ook al aardig waaks.

Ze doet het steeds beter naar andere honden en kent intussen er ondertussen aardig wat. Abby is geweldig lief enaanhankelijk, maar kan ook erg eigenzinnig zijn.
Dat is ook haar sterke karakter. Ze speelt graag en lijkt nooit moe te worden.

Als het tijd is om te wandelen, gaat ze de gang in en begint de schoenen om te gooien om maar vooral te laten weten dat het zover is.Je kunt er de klok op zetten, ook het laatste rondje.
dan maakt ze het soms moeilijk voor ons. Ze gaat dan eerst naar de achterdeur om aandacht te trekken om vervolgens weer de gang in te gaan naar de schoenen. dat is nog niet genoeg,want vevolgens gaat ze recht tegenovervons zitten voor het tv kastje
en gaat ons aanstaren, ze weet heel goed dat we rond die tijd gaan lopen. Al snel lopen we weer de laatste ronde die dag, het is dan meestal rond half een. Abby is een styer in manipulatie.

Abby is een geweldige hond.

We houden van Abby en zullen alles voor haar doen wat we kunnen, volgens ons weet ze dat ook, want ze is ongelooflijk intelligent.

We danken alle vrijwilligers voor hun inzet, zonder hen was Abby er niet meer geweest.

vriendelijke groeten van Petra - Gerard en Abby

Happy ending Pancha 2727

Hallo,

Mijn naam was Pancha, mijn nieuwe baas heeft me Lady genoemd.

Ik bijna 5 jaar oud. Vier lange jaren woonde ik in het asiel in Spanje.

Tot op een dag dat men mij kwam halen voor de reis naar mijn nieuwe huis in België.

Eindelijk was er iemand die mij geadopteerd had en een nieuw en beter leven wilde geven.

De eerste week was ik wat onwennig in mijn nieuwe woning maar nu voel ik mij prima.

Ik heb lieve baasjes die heel goed voor me zorgen.

Ik ben hen heel lief en dankbaar en geef hen veel vriendschap. Men maakt nu elke dag lekker eten voor mij, mijn vacht is mooi geworden en ik ben veel sterker geworden en niet meer zo mager

Ik mag nu veel wandelen en lopen en in de zomer mag ik ook zwemmen

Groetjes, Lady

Happy ending Becka 3387

Hallo,

Mijn naam was Becka nu heet ik Angel, ik ben 2 jaar.

Het eerste jaar van mijn leven woonde ik in het asiel in Spanje, tot op een dag mijn baasje uit België mij adopteerde. Ik woon nu in een gezellig huis met een mooie tuin.

In het begin was ik mager en een beetje onzeker , maar nu voel ik mij prima, Men kookt elke dag lekker eten voor mij en mijn vacht is mooi en glanzend geworden .

Ik ben nu heel sterk geworden want ik mag veel wandelen en lopen, en ik zwem ook heel graag.

Ik ben nu heel lief voor mijn baasjes en hun heel dankbaar dat ze mij een goed leven hebben gegeven.

Groetjes, Angel

Happy Ending 2470_Brownie


Na het overlijden van ons oude, Griekse hondje besloten we niet opnieuw een hond te nemen. De hernieuwde vrijheid leek aanlokkelijk. Niet meer ´s avonds laat door regen en wind hond uitlaten, maar heerlijk languit op de bank, zonder verplichtingen.

Het was leeg in ons huis. De kinderen misten die blije hond bij thuiskomst. Geen spelletjes meer spelen, geen kunstjes leren, geen dansjes meer van blijdschap in de huiskamer. Het gemis begon meer en meer te knagen en na 2 en een half jaar besloten we de knoop door te hakken: we gaan op zoek naar een nieuwe viervoeter.

Op de website van AINF komen we de foto van Brownie tegen en meteen zijn we verkocht. Tijdens de telefonische contacten die met AINF volgen, wordt ons duidelijk dat Brownie een rustig, maar een beetje zenuwachtig hondje is. We verwachtten dat dit wel goed zou komen en besluiten Brownie te adopteren.

Sneller dan verwacht krijgen we van AINF de mededeling dat onze adoptiehond op 6 december 2012 met het vliegtuig naar Nederland gaat komen. We rijden door de vers gevallen sneeuw naar Amersfoort en daar is hij dan: onze Brownie. Heel rustig en en wat terughoudend door alles wat hij had meegemaakt. Een lief koppie en prachtige ogen! Met zijn schitterende dikke, rode haar heeft hij veel weg van een vosje.

Thuisgekomen is Brownie de eerste 2 weken timide en nogal angstig: hij schrikt van bijna alle geluiden en van snelle of onverwachte bewegingen. Bij het minste of geringste springt hij van angst in de lucht en is kampioen achteruitlopen als er iemand op hem afkomt. Het was duidelijk dat we hem veel liefde en tijd moesten gunnen om zijn vertrouwen te winnen.

Van meet af aan is hij echter een ontzettende knuffel! Geen moment wordt door Brownie onbenut gelaten om bij ons een aai te halen en hij geniet daar zichtbaar van. Hij laat het allemaal heerlijk over zich heen komen. We verbazen ons over zijn openheid en nieuwsgierigheid naar de mensen op straat.

Naar hen toe kent hij geen angst of terughoudendheid.
In de weken die volgen begint hij te veranderen: als ik hem ´s ochtends begroet, begint zijn staart (of eigenlijk het stompje dat er nog aan zit) vrolijk te kwispelen.

Voorzichtig spelen met die bal die eerst zo eng was. Tijdens het wandelen niet meer strak naast mij lopen maar vooruit lopen. En wat valt er veel te snuffelen!

Inmiddels is Brownie een echte Hond geworden. Een
superlieve, aanhankelijke hond die ´s ochtends een soort vreugdedansje doet als hij je ziet. Een hond die keihard wil rennen door de weilanden en bossen en, zodra hij thuiskomt, naar zijn voerbak rent om te zien of er iets lekkers te halen valt.

Hij plast eindelijk, net als andere honden, tegen een boom. En, soms, heel soms, een BLAF. Jawel!

Bij vrijwel iedereen die hij onderweg tegenkomt, komt hij even aandacht vragen en het liefst een knuffel halen. Wat is het een lieverd en we zijn ongelooflijk blij met hem! Wat maakt hij ons vrolijk met z´n gekkigheid.

Brownie hoort bij ons en gaat nooit meer weg!

Céline Bolta

Happy Ending 3597 XAVI

Betekenis en herkomst van Xavi
december 2012

Xavi is een Franse jongensnaam, de betekenis van de naam is `Schoon, nieuw huis`, volgens wikipedia, MAAR het is ook de naam van een Spaanse knappe en uiterst lieve hond, onze nieuwe vriend.

Zijn ogen op de foto van de AINF-site gaven ons gelijk een goed gevoel, hij mag dan zwart zijn maar een hond met zulke ogen moet een lieverd zijn. Zijn naam hebben we zo gelaten, typisch een naam voor een asielhond die terechtgekomen is in een schoon en voor hem nieuw huis, waar hij het al prima naar zijn zin heeft.

Hij is super-relaxed, nieuwsgierig en houdt van mensen, wandelen en kroelen, veel en lang en het liefst op de bank tegen je aan. Maar mocht dat een keer niet uitkomen gaat hij rustig liggen, als hij er maar bij kan zijn.

Ook kan hij prima een paar uur alleen zijn en doet al zijn behoeften buiten. De tuin wordt gebruikt om de gegeven botjes een plekje te geven voor waarschijnlijk `mindere` tijden.

Het is een leergierige hond en zal zeker nog met zijn baasje naar de hondenschool gaan.

Kortom een TOPPERTJE en we hopen nog lang plezier van elkaar te hebben.

Xavi bedankt iedereen voor de verzorging van bijna een jaar in het Spaanse asiel, maar had achteraf het wachten er graag voor over om bij ons terecht te komen.

Walter, Nicole en topper XAVI

Happy Ending 3392_Java


Dat het heel goed gaat met Java, hebben we al laten weten. Maar wat ik wel zo belangrijk vind om nu te melden: Java kan los in het bos en luistert als een speer.

Het heeft wat zakken met Frolic gekost, maar we zijn zo blij dat ze lekker kan rennen en we eindelijk van de lange lijn af zijn.
Ze heeft ook al kennis gemaakt met de herten, dat heeft ons zowat een hart stilstand bezorgd, maar na ca. 10 minuten kwam ze weer terug.

Honden die ze nog niet kent vindt ze nog steeds een beetje eng, maar als ze ze eenmaal kent is het dolle pret. Ze heeft nog nooit lelijk gedaan, en kan met alle honden overweg.

We hebben de cursus ook met goed gevolg doorstaan. Ze leert alles super snel.

Kortom, ze is een geweldige hond. Het is ook geen "magere" Podenco meer, ze is nl. sinds mei van dit jaar 10 kilo aangekomen.

Happy ending 3416_Beau

Het was me al een keer gelukt. In februari ging ik met Marri naar het asiel in Spanje, en kwam vervolgens terug zonder een nieuwe huisgenoot. Ook dit keer zou het lukken, toch?

Dat dit niet het geval was, bleek al gauw. Toen ik samen met Marri in april naar het asiel ging, was er een gereserveerd, mager, bruin hondje binnen gekomen. Ze liep over het terrein, want in de kennel was ze zwaar ongelukkig.

Na een aantal dagen zetten we haar op de foto en observeerden haar. Dit hondje, moest worden geplaatst bij een andere hond die haar zou begeleiden. Een stabiele hond die haar de goede dingen in het leven zou laten zien.

Dat die andere hond wel eens mijn eigen hond zou kunnen zijn, had ik toen allang in gedachte, maar sprak ik nog maar niet hardop uit. Na enkele dagen in het asiel zei ik tegen Marri: Beau, ze heet Beau.

Ik kreeg Beau niet meer uit mijn hoofd. Ik zag haar in gedachten samen met onze Senna opbloeien en wist zeker dat die twee een goede match zouden zijn. Geen hoge verwachtingen, maar gewoon lekker laten rondscharrelen. Senna zou haar vast en zeker laten zien hoe leuk het leven wel niet kan zijn.

En zo gingen Marri en ik na tien dagen asiel terug naar Nederland. Natuurlijk kon Beau niet meteen mee, want onze beide vluchten hadden we vol gepland met reeds geadopteerde honden.

Onderweg vroeg ik Marri: Neem je de volgende keer Beau voor me mee? Haar antwoord was een volmondig ja, maar natuurlijk moest ik dan thuis ook nog wat overtuigen.

Een maand later was het zover: Beau kwam naar Nederland om bij ons te gaan wonen. Een week duurde het, voordat ze van haar grote kleed in de kamer af kwam. Senna had er genoeg van bij haar op het kleed te liggen en trok haar vastberaden, maar uiterst voorzichtig de bank op. En vanaf dat moment, ging het al gauw de goede kant op met onze Beau.

Nu zijn we een half jaar verder. Beau is prachtig. Ze is lief en ze is in alle opzichten gegroeid. Ze is stapelgek op Senna, en ook is ze beste vriendjes met de katten. Ze kan dartelen als een lammetje, springen als een hert, luisteren als een kwartel en racen als een haas. Ze is gelukkig en laat dat merken ook.

Dat ze vervelende dingetjes heeft meegemaakt in het verleden moge duidelijk zijn. Af en toe deelt ze wat inhoud van haar Spaanse rugzakje die we dan samen verwerken.

Door haar jachtinstinct is het tot nu toe onmogelijk om Beau helemaal los te laten lopen. Behalve bij behendigheid, want daar kan ze door de omheining geen kant op. Ze is de pretletter van de hondenschool en als ze aan de beurt is waarschuw ik de groep met de woorden: Is iedereen er klaar voor? Beau gaat letterlijk los!

Genieten is het, als ze haar Spaanse rugzakje aan de wilgen hangt en ze vogelvrij aan het rondrauzen is. In willekeurige volgorde pakt ze op haar eigen momenten de leuke onderdelen van het parcours. Ze heeft er lol in, ze geniet. En wij genieten van haar.
Gekke Spaanse Beau; voor ons is ze niets meer en zeker niets minder dan: een wereldhond.

Happy Ending 3081_Yuri

Yuri(wij spreken het uit als jurrie).

Vorig jaar oktober zijn wij Yuri gaan ophalen uit het gastgezin in Noord-Holland. Wat een lieve mensen!

Yuri kwam al direct op onze zoon af en het was liefde op het eerste gezicht. Wij zijn toch naar huis gegaan en na wat wikken en wegen hebben we Yuri na paar dagen opgehaald.

Alle spullen waren al in huis, Yuri kwam thuis en het was alsof hij er altijd al was geweest.
Direct de eerste nacht sliep hij lekker in zijn mand en stond `s morgens al kwispelend op ons te wachten.

In het begin had hijeen behoorlijke dunne vacht en een kale plek op zijn rug bij zijn staart, ook is hij behoorlijk doof en heeft een scheef koppie(ten gevolge van oorontsteking w.s)en een overbite. dit alles maakte voor ons juist dat hij een extra speciaal plekje in ons hart heeft gekregen.

In het begin was hij vrij rustig, maar na een hondencursus, veel liefde en aandacht, ziet hij er nu supergoed uit, is erg speels, is dol op het strand en is niet meer weg te denken uit ons gezin.

We krijgen wanner we met hem wandelen heel veel positieve reacties, kortom Yuri gaat hier niet meer weg!!!!!!!!!!

Liefs van Familie van Ederen uit Zoetermeer.

Happy Ending 3546_Joly

Happy Ending word happy new beginning!

Het is nu een maand geleden dat we Joly mochten ophalen. Joly, zo maar bij toeval gevonden toen ik op middel grote honden aan het googelen was. Ik vond het op de foto zo'n lieve hond lijken dat ik eigenlijk zonder er veel bij na te denken het formulier invulde om haar te adopteren. Ingrid van het AINF belde me meteen de volgende dag om me meer te vertellen over Joly. Ja ik wist het zeker, deze hond was het. Mijn moeder had me voor ze overleed 2 jaar geleden gevraagd een hond te nemen omdat ze het een fijn idee vond te sterven wetende dat ik gezelschap had van een trouwe viervoeter. Ik denk dat ze wist dat het mij geluks factor zou geven die ik anders moeilijk zou kunnen vinden. Niet dat ik te koop loop met mijn verdriet en verlies, en het ligt al weer wat in het verleden, maar toch kan het dagelijks van invloed zijn.

Joly is zo mooi, met zo'n lief gezicht. Glanzend zwart en rank van gestalte, haar podenko invloeden duidelijk te zien in haar bouw. En toen ze na een week aan de lange lijn, eindelijk los mocht was het een belevenis om haar te zien rennen en springen. (Nee, Ingrid ik heb geen oprol lijn gebruikt maar gewoon een lekker lang stuk touw!) Ze is gek op andere honden en is de vrolijke noot in ons mooie Kenaupark (Haarlem). Mijn vriend is ook voor haar gevallen als een blok, en samen vormen wij een hecht gezinnetje. Het liefst doet ze een group cuddle, waarbij we met z'n drieen elkaar omhelsen! Ook in onze fish spa is ze heel lief en rustig, en de klanten zijn weg van haar. Het hondentrainings klasje is ook leuk en enerverend voor ons allemaal en wij leren de dingen simpel en duidelijk te zien en uit te voeren.

Omdat wij vlak bij Zandvoort wonen wandelen wij elke maandag op het strand met haar, en ik verheug me nu al op alle fijne tijden die we met haar zullen hebben.....en zij met ons!

Happy ending 3413_Swift


Toen we besloten hadden om na 3 jaar weer een hondje in huis te nemen was ik natuurlijk niet meer te houden. Via internet stuitte ik op de site van AINF. Al heel snel kwam Swift in beeld en ik was verkocht ! Wat een prachtig hondje, en ik wist meteen dat dit het hondje voor ons zou zijn. We moesten wel geduld hebben omdat iemand anders ons voor was, maar gelukkig zagen zij ervan af. Toen we aankwamen bij het gastgezin deed hij iets terughoudend naar ons toe, maar dat was al heel snel over en ik kreeg zelfs een hondekus op mijn gezicht en de deal was gesloten, hij zou met ons mee naar huis. Vanaf dag 1 deed hij alsof hij al jaren bij ons woonde en was heel snel gewent. Wat een schat is het; erg aanhankelijk en knuffelig en 's morgens als ik nog in bed lig laat mijn man hem naar boven komen en word ik helemaal onder gelebberd.
We waren door Hannie van het gastgezin wel gewaarschuwd dat hij nog niet los kan lopen, omdat hij heel impulsief is en overal achter aan wil. Toch wou ik dit na een paar weken uitproberen, dus op een rustig stukje hem losgelaten (brokjes mee) en hij vond het prachtig ! Hij was helemaal uitgelaten, eindelijk los moet ie gedacht hebben. En als een volledig getrainde hond liep hij voor mij uit en als de afstand te groot werd keek hij steeds om en wachtte tot ik weer bij hem was. Als ik hem roep komt hij meteen weer terug gerent. Langzaam aan mag hij steeds iets vaker los, maar als we langs een weiland met paarden komen, dan zijn de paarden toch echt veel leuker als baasje, want de paarden lopen lekker hard weg als je luid blaffend achter ze aan gaat. Nog even iets om aan te werken, maar dat zal zeker op de cursus gaan gebeuren. Mijn dochter van 14 is ook dol op hem en Swift op haar, ze kunnen samen lekker ravotten.
Hij is lekker ondeugend en altijd vrolijk, kortom voor ons de perfecte hond. Hij is sinds ongeveer 4 weken bij ons, en gaat nooit meer weg. We hopen nog jaren van hem te kunnen genieten.

AINF en Hannie (gastgezin) heel erg bedankt voor Swift


Henk, Rhonda en Livia

Happy Ending 3225_Ronco

Het is straks 1 oktober alweer een jaar geleden dat ik naar Nederland kwam.

Ik moest heel erg wennen en o wat was en ben ik nog een bange hond. Ik moet heel veel leren, maar samen met mijn nieuwe baasjes lukt dat toch wel aardig. Veel steun heb ik van mijn vriendinnnetje Lotje. ik doe gewoon wat zij ook doet, vooral de ondeugende dingen, dat vind mijn baasje geweldig. Ben al 2 keer met vakantie geweest en autorijden is geweldig, dat mogen ze van mij de hele dag doen. Ik ben namelijk heel nieuwsgierig en wil dan ook alles zien.

Het gaat heel goed met mij en mijn baasjes zeggen we willen je nooit meer kwijt.

Dat is wel heel fijn hoor.

Een echt happy end.