Hola!

Terug in Nederland.

De zes weken zijn voorbijgevlogen alsof het niks is. Helaas wordt je direct weer meegesleurd in de Nederlandse drukte. In plaats van ‘mogen’ is nu ‘moeten’ weer aan de orde. En ‘morgen is er ook weer een dag’ is vervangen door ‘stel niet uit tot morgen, wat je vandaag had kunnen doen’. Toch ben ik blij met de Nederlandse mentaliteit. Er is al veel geschreven over de mentaliteit van een aantal mensen in Spanje. Hier wil ik dus ook geen woorden meer aan vuil maken. ‘Bescherm de dieren tegen de beesten’, volgens mij afkomstig van WSPA. Dit zegt denk ik wel genoeg!

Terug in Nederland.
Iedereen is erg benieuwd naar mijn ervaringen. Ik laat ze een aantal filmpjes en foto’s zien. Tot nu toe waren ze allemaal erg aangedaan. Ze hadden natuurlijk wel enigszins een idee hoe het was, maar op de film komt het nog beter over. Toch is zelfs op de film niet de ernst van de situatie duidelijk te maken. Ik zou zo graag iedereen een kijkje willen laten nemen in het asiel. Pas dan denk ik dat het echt tot je doordringt. Bij mij stonden de eerste dag dat ik in het asiel was de tranen in mijn ogen. En nog kon ik iedere ochtend dat ik binnenkwam in het asiel wel weer huilen. Al die lieve schatten…..onbegrijpelijk.

Terug in Nederland.
Ik blijf maar naar de foto’s kijken die ik heb van al die prachtige honden. Onvoorstelbaar dat er niet één hond tussen zit die vals is. Ik ben niet één keer een kennel ingestapt met angst. Het is haast niet voor te stellen dat echt iedere hond die in het asiel zit enorm veel respect voor mensen heeft. Er is geen enkele hond geweest die gegromd heeft tegen mij, zelfs niet als ik boos werd op ze om het één of ander. Voor de honden was het duidelijk dat ze naar de mensen moesten luisteren en hier respect voor moesten tonen. Dit is echt te danken aan de medewerkers van het asiel! Zij hebben een natuurlijke omgang met honden, waardoor ook nieuwe honden hierin meteen meegenomen worden. Erg bijzonder om te zien dat er nog mensen zijn die honden zo goed begrijpen, zelfs in Spanje. En helaas hebben deze werknemers geen tijd om te knuffelen met de honden, maar de liefde voor de honden is overduidelijk. De honden voelen deze liefde, waardoor er een wederzijds respect ontstaan is. Prachtig!

Terug in Nederland.
Een aantal specifieke gevallen blijven door mijn hoofd spoken. Zo heb je het verhaal van Dorado (2786) en Cocky (2702), beiden te lezen bij honden die een virtueel baasje zoeken. Uiteraard hopen ze ook allebei dat ze ooit geadopteerd zullen worden. Een andere hond die mij is bijgebleven is Fantasma, bij AINF bekend onder de naam Wodka (2469). Fantasma heeft een hartafwijking, waardoor hij de rest van zijn leven medicijnen nodig heeft. De kansen voor dit hondje om geadopteerd te worden zijn hierdoor sterk verkleind. Daarbovenop komt ook nog eens dat het al een ouder hondje is. Al met al is er dus weinig kans dat deze lieve schat geadopteerd gaat worden. En ik kan met recht zeggen dat het een lieve schat is, want deze hond doet geen vlieg kwaad, neemt altijd zijn medicijnen in zonder tegensputteren, is nog altijd speels, houdt enorm van knuffelen en ga zo maar door. Binnenkort zal er meer informatie op de site komen over de aandoening, medische kosten en het karakter van Fantasma. Maar neem van mij aan dat Fantasma, ondanks zijn gezondheid, een geweldige huisgenoot zal zijn!

Terug in Nederland.
De zomervakantie is hier ondertussen begonnen. Dit betekent dat er vele gezinnen een pup in huis hebben gehaald, want er is nu tijd voor de opvoeding. Veel Nederlanders halen een pup bij een fokker vandaan. Enkelen zijn zich er niet van bewust dat er ook een heleboel lieve puppies in andere landen op een baasje wachten. Ik heb met eigen ogen gezien dat er in SPAMA honderden honden zitten die binnengekomen zijn als pup. Ondertussen zijn vele van deze honden al volwassen geworden en zitten ze nog steeds in het asiel. Ik vind dit echt onbegrijpelijk. Op dit moment zitten er tientallen puppies in SPAMA. Deze lieverds hebben nog weinig blijvende bagage en zullen echt enorm veel baat hebben bij een baasje. Speciaal wil ik nog even de aandacht vragen voor Sita (2789). Haar verhaal kun je vinden op de site van AINF.

Terug in Nederland.
Het land waarvandaan hulp geboden wordt aan SPAMA. AINF is namelijk een tijdje terug de samenwerking aangegaan met SPAMA. Voorheen zaten er veel en veel meer honden in het asiel. SPAMA is AINF enorm dankbaar. Dankzij AINF zitten er al vele hondjes te genieten van het Nederlandse weer en de Nederlandse mensen. Het is daarom ook zo belangrijk dat er zich opvanggezinnen, adoptanten, virtuele adoptanten, donateurs, vrijwilligers, adverteerders en sponsoren melden. AINF is een ANBI stichting, waardoor giften belastingvoordeel opleveren. Ik wil iedereen die AINF steunt enorm bedanken namens alle SPAMA-honden. Er is al zoveel gerealiseerd door deze hulp, waardoor het leven van de honden al verbeterd is. Maar we zijn er nog lang niet. Er is nog zoveel meer hulp nodig! Ik hoop dat iedereen die dit leest, zich hard wil maken voor de honden in SPAMA. Alle beetjes helpen.

Terug in Nederland.
Geen SPAMA, geen dierenartsen, geen vrijwilligers, geen werknemers, geen katten, geen kakkerlakken, geen ratten, maar vooral geen honden meer om mij heen! Wat een groot gemis. Toch kan ik welgemeend zeggen dat ik een geweldige ervaring rijker ben en dat SPAMA voorlopig nog niet van mij af is. Ik zal sowieso terugkeren naar het asiel, maar tot die tijd zal ik mij in Nederland nuttig maken voor AINF en daardoor voor SPAMA. Iedereen bedankt voor deze prachtige belevenis.

Gracias para todos! Saludos,

Jolien